12 / 2 / 1379 دوشنبه درس شمارهء ( 210 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : بحث در اين بود كه آيا ازدواج با ذات البعل حرمت ابد مىآورد ؟ روايات باب متعارض بود ، بحث در جمعى بود كه مرحوم آقاى خويى « ره » كرده بودند ، بررسى جمع ايشان را در اين جلسه دنبال مىكنيم ، و سپس بعد از بيان نكته‌اى تفسيرى ، به دو طريقه ديگر در جمع بين روايات مىپردازيم . * * * الف ) تقريب كلام مرحوم آقاى خويى در نحوهء جمع بين روايات ( زراره و عبد الرحمن ) : آقاى خويى فرموده‌اند كه بين اين دو روايت تعارضى نيست بخاطر اينكه منشأ توهم تعارض به سبب يكى از اين دو جهت است كه ، هر دو جهت قابل مناقشه است . جهت اول : امام عليه السلام در روايت عبد الرحمن فرموده است : « ما احبّ » و اين ظهور در كراهت دارد نه حرمت لذا اين روايت دلالت بر جواز دارد و با روايات زراره معارضه مىكند . اشكال جهت اول : كلمه « لا احب » ظهورى در كراهت اصطلاحيه ندارد ، بلكه آن در اعم از كراهت و حرمت استعمال مىشود ، لذا روايت ظهور در جواز ندارد . جهت دوم :